Mag ik je hond even aaien

“Ohhh, mag ik je hond alsjeblieft even aaien”, vroeg een mevrouw toen ik met onze hond Mozart aan de wandel was. “Tuurlijk mag dat!” Mozart is een grote knuffelkont en z’n aaitax was nog lang niet bereikt. De mevrouw en ik raakten aan de praat. Ze vertelde dat anderhalf jaar geleden haar man was overleden en dat ze zelf ook een Flatcoated Retriever heeft gehad. Sara. Dat ze heel veel troost van Saar heeft gehad in die eerste moeilijke periode. “Alsof ze het voelde dat ik zo verdrietig was”. Dat geloof ik graag.

Mozart

knuffelkont Mozart

Zelf heb ik ook de ervaring dat het heerlijk is om je huisdieren om je heen te hebben als je je rot voelt. Als je thuis komt in een leeg huis en dan begroet wordt door spinnende of slaperige katten die blij zijn dat je er weer bent. Dat ze extra dicht tegen je aan komen liggen. Of als je zit te snotteren steevast doorgaan met kopjes geven.

De mevrouw vertelde dat een half jaar na haar man, Sara ook was gaan “hemelen”.  Het verdriet om haar man en om haar hond vermengde zich met elkaar, maar dat was oké.  Ze was blij dat Sara er voor haar was toen ze haar nodig had.
Iedere keer als ze een ‘flat’ tegen komt, moet ze even aaien.
Alsof ze haar man en Sara even gedag kan zeggen.
Ik weet zeker dat we elkaar nog wel eens tegen gaan komen.

No comments yet.

Geef een reactie